Po 150 latach niewoli Polska odzyskała niepodległość. Część emigrantów politycznych wraz z armią Hallera wróciła do kraju. Francja wyniszczona przez wojnę, po utracie wielu swych synów na polach walki, zwróciła się do Polski o ręce do pracy. Setki tysięcy robotników opuszcza zatem Polskę i przyjeżdża do Francji, do pracy. Obraz emigracji całkowicie się zmienia. W 1922 roku założonych zostaje 20 nowych misji, szczególnie w Północnej Francji, Pas de Calais i Lotaryngii a Rektor Polskiej Misji w Paryżu zostaje Rektorem Polskiej Misji Katolickiej we Francji. Ks. August Kardynał Hlond, Prymas Polski, opiekun emigracji polskiej, powierza mu koordynację duszpasterstwa emigrantów polskich w całym kraju. Kapłani polscy nie są wówczas liczni. Na jednego przypada 15.000 Polaków. By do nich dotrzeć, PMK zakłada tygodnik "Polak we Francji". Kilkadziesiąt zakonnic, z pięciu różnych zgromadzeń, przybywa z Polski, by pomagać księżom w zakładaniu świetlic, ambulatoriów, szkół i przedszkoli.

W latach 30-stych liczba misji zwiększa się z dwudziestu do sześćdziesięciu, a w 1939r. osiąga liczbę stu. Misje zostają podzielone na 6 dekanatów. Rektorat Misji posiada małą drukarnię, wydaje katechizm, książeczki do modlitwy, broszury itp. Wszędzie zakładane są stowarzyszenia katolickie. Jest ich osiem, w tym KSMP, i liczą ponad 100.000 członków. 6 grudnia 1935 roku, w kościele Matki Bożej Zwycięskiej w Paryżu, Rektor PMK , Ks. Witold Paulus przewodniczy uroczystości poświęcenia się emigracji polskiej Matce Bożej, "Królowej Polski i Królowej Emigracji".

Podczas wojny 1939-1945, rektor Franciszek Cegiełka zostaje deportowany do obozu koncentracyjnego w Dachau. Przez pięć lat zastępuje go Ks. Czesław Wędzioch. Dziewiętnastu innych księży zostaje wywiezionych do innych obozów koncentracyjnych, z których jedenastu nigdy nie powróciło. Czterech przebywało w obozach jenieckich, trzech zostało rozstrzelanych we Francji. Innych trzech zaangażowało się w ruchu oporu, a pięciu na kapelanów wojsk polskich we Francji. Ks. August Kardynał Hlond, Prymas Polski został internowany w 1940 roku we Francji, a później, w 1944, deportowany do Niemiec.